skip to Main Content
بهینه سازی افزونگی سیستم با قابلیت اطمینان تنش جزئی نامعلوم: به حداقل رساندن تأسف

بهینه سازی افزونگی سیستم با قابلیت اطمینان تنش جزئی نامعلوم: به حداقل رساندن تأسف

عنوان انگلیسی: System redundancy optimization with uncertain stress-based component reliability: Minimization of regret
سال نشر: ۲۰۱۶
نویسنده: Nida Chatwattanasiri , David W. Coit , Naruemon Wattanapongsakorn
رشته های مرتبط: روانشناسی
تعداد صفحه فارسی: ۳۶ تعداد صفحه انگلیسی: ۱۱
شناسه: ۱۰.۱۰۱۶/j.ress.2016.05.011
دانشگاه: National Electronics and Computer Technology Center (NECTEC), Pathum Thani, Thailand
نشریه: Reliability Engineering & System Safety

چکیده

مدل های طرح بهینه سازی قابلیت اطمینان سیستم برای سیستم هایی خاص طراحی شده است. این سیستم در معرض تغییر، شرایط مصرف و تنش های گوناگون هستند. این سیستم ها از شرایط گوناگونی استفاده می کنند. در این سیستم ها عدم قطعیت از طریق تعریف محیط عملیاتی آینده نشان داده می شود. در این جا، فشار اجزاء منتقل شده یا برای سناریوهای مصرف آتی مختلف تغییر می کند. با توجه به تغییرات برنامه ریزی نشده یا محیط های در حال تغییر و فشارهای عملیاتی، قابلیت اطمینان اجزا و سیستم قابل پیش بینی نیست و همراه با عدم قطعیت محاسبه می شود. قابلیت اطمینان اجزا با توجه به یک افزایش یا کاهش نسبی تنش یا شرایط عملیاتی، تغییر می کند. پارامترهای نامعلوم تنش به طور مستقیم در مدل تصمیم گیری گنجانده شده است. دیدگاه های تحلیل ریسک، شامل ریسک خنثی و ریسک مخالف، به عنوان توابع هدف قابلیت اطمینان سیستم در نظر گرفته شده اند. یک تابع تاسف نیز تعریف می شود و با به حداقل رساندن بیشترین تاسف، یک تابع هدف ایجاد می شود. تابع هدف در اینجا براساس تنش های تصادفی مصرف آتی است. این یک فرمولاسیون کاملا جدید از مسئله تخصیص افزونگی است، اما مرتبط با برخی از حوزه های مسئله می باشد. مسئله تخصیص افزونگی، به منظور انتخاب بهترین طرح راه حل، حل می شود. این انتخاب زمانی است که انتخاب های متعددی برای اجزا و سطح محدودیت سیستم وجود دارد. برنامه ریزی غیرخطی و یک روش جست و جو اکتشافی همسایگی برای به دست آوردن راه حل های صحیح در مورد فرمولاسیون های مبنی بر ریسک، توصیه می شود.

Abstract

System reliability design optimization models have been developed for systems exposed to changing and diverse stress and usage conditions. Uncertainty is addressed through defining a future operating environment where component stresses have shifted or changed for different future usage scenarios. Due to unplanned variations or changing environments and operating stresses, component and system reliability often cannot be predicted or estimated without uncertainty. Component reliability can vary due to a relative increase/decrease of stresses or operating conditions. The uncertain parameters of stresses have been incorporated directly into the new decision-making model. Risk analysis perspectives, including risk-neutral and risk-averse, are considered as system reliability objective functions. A regret function is defined, and minimization of the maximum regret provides an objective function based on random future usage stresses. This is an entirely new formulation of the redundancy allocation problem, but it is a relevant one for some problem domains. The redundancy allocation problem is solved to select the best design solution when there are multiple choices of components and system-level constraints. Nonlinear programming and a neighborhood search heuristic method are recommended to obtain the integer solutions for risk-based formulations.

۱۲۰,۰۰۰ ریال – خرید
امتیاز شما:
(No Ratings Yet)
Back To Top